Terminowe polisy na życie są znacznie tańsze, ponieważ wskazanie prawdopodobieństwa zgonu człowieka w określonym czasie, które jest określane na podstawie tablic demograficznych, jest dziecinnie proste. Stąd też łatwe jest policzenie wysokości świadczenia, które będzie wypłacone w chwili śmierci właściciela polisy na życie. Polisy bezterminowe charakteryzują się tym, że albo żyją wraz z właścicielem polisy do końca jego życia, albo posiadacz przerywa w dowolnej chwili umowę z towarzystwem ubezpieczeniowym odbierając w formie tzw. wartości polisy na życie procent swoich składek pomniejszoną o koszty związane z ubezpieczeniem.
W zależności od postaci produktu oraz funduszu, jaki sobie ubezpieczony wybrał, a także wieku polisy, kwota ta może być dużo mniejsza od sumy wpłaconych składek lub z kolei znacznie od niej wyższa. Można znaleźć wielką ilość tekstów poświęconych zastosowaniu polis na życie. Powiedzmy, że ubezpieczająca się osoba nie ma rodziny ale ma konkubinę, z którą spłodził dwójkę nieletnich dzieci, a oprócz tego siostrę, samotną chorą rencistkę.
Spisując testament, robi zapisy, określające co i ile komu zamierza przeznaczyć. Po zgonie osoby która sporządziła testament, wykonując jego wolę, wymiar sprawiedliwości dzieli jednak pozostawiony przez niego majątek zupełnie inaczej, ponieważ posiada obowiązek uwzględnić obowiązujące przepisy prawa spadkowego. Nie jest istotne, że ubezpieczony zapisał w dobrej wierze 75 procent majątku konkubinie a jeden procent swojej chorej siostrze, skoro zgodnie z przepisami prawnymi to jego dzieci mają prawo do całości pozostawionego majątku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz